ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ;

family-blog1.jpg

Τα βλέπεις στην αυλή του σχολείου να συζητούν και να γελούν και ζηλεύεις για το πόσο φυσικά επικοινωνούν. Στον κόσμο των παιδιών, οι απλές κουβέντες κυριαρχούν: λίγες λέξεις, δηλωτικές του τί αισθάνονται χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς φίλτρα, απερίφραστα (π.χ θέλεις να γίνουμε φίλοι ); . Στον κόσμο των ενηλίκων όμως, τα πράγματα δυσκολεύουν: δεύτερες σκέψεις, χειρισμοί, φόβος ότι μπορεί ν’ απορριφθoύμε, δυσχεραίνουν την επικοινωνία και καθιστούν δύσκολη την προσέγγιση του άλλου.

Όλα τα έμβια όντα επικοινωνούν με κάποιο τρόπο απαραίτητο για την επιβίωσή τους: νεύματα, νοήματα, χορευτικές κινήσεις, κραυγές. Το πώς θα ανταποκριθούμε στο μήνυμα που θα λάβουμε διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, αφού εξαρτάται από τις σκέψεις, τα βιώματα, τις αντιλήψεις μας, τις συγκυρίες.

Ειδικοί αναφέρουν πως το μήνυμα που θέλει να επικοινωνήσει ο αποστολέας στον παραλήπτη μετασχηματίζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνει κατανοητό από τον παραλήπτη, οι σκέψεις δηλαδή μετατρέπονται σε μια ακολουθία λέξεων που προφέρονται από το στόμα του αποστολέα. Στη συνέχεια, ο παραλήπτης αποκωδικοποιεί αυτό το μήνυμα, ακολουθεί δηλαδή ακριβώς την αντίθετη διαδικασία, επεξεργάζεται το μήνυμα ώστε αυτό να επιστρέψει στην αρχική του μορφή.

Η έκφραση συναισθημάτων θεωρείται η πιο δύσκολη μορφή επικοινωνίας. Προϋποθέτει έναν συνομιλητή ικανό να μπορεί να ακούσει, να αποδέχεται με σεβασμό και να μην κρίνει. Από την άλλη, το μήνυμα θα πρέπει να διατυπωθεί με έναν τρόπο σαφή που να μην επιδέχεται παρερμηνείες. Ο ομιλητής, θα πρέπει να μην φοβάται να εκφράσει αυτό που πραγματικά εννοεί χρησιμοποιώντας όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζονται ώστε το περιεχόμενο του λόγου του να γίνει σαφές, να εκφράζει πλήρως τον ίδιο και να μην δημιουργεί σύγχυση στον άλλο . Το επίκεντρο όμως πρέπει να είναι ο εαυτός του και το πώς εκείνος νιώθει, όχι το εσύ και η συμπεριφορά του άλλου.

Ξεκάθαρες προθέσεις λοιπόν, χωρίς υπαινιγμούς ή αλληγορικό τρόπο σκέψης, σεβασμός στον συνομιλητή μας, ειλικρίνεια, ευγένεια, ερωτήσεις. Είναι σημαντικό να εκφράζουμε τις ανάγκες μας αλλά να μην φοβόμαστε να ακούσουμε και τον άλλον κι ακόμη κι αν δεν μπορέσουμε να τον κατανοήσουμε, να τον αποδεχτούμε, γιατί απλά είμαστε όλοι διαφορετικοί.

Ας μιμηθούμε τα παιδιά ! Όσο τρυφερά απλοϊκές κι αν ακούγονται οι ρήσεις τους, είναι στο βάθος τους η ουσία !!

 

Στέλλα Κοσμά
Μsc Συμβουλευτικής Ψυχολογίας
Επιστημονικός  Συνεργάτης  της  Feel The Family

Spread the love
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave a Reply