Οι γονείς ρωτούν κι οι ειδικοί δίνουν απαντήσεις για τις μαθησιακές δυσκολίες.

παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

Ο όρος «μαθησιακές δυσκολίες» χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα σύνολο διαταραχών που μειώνουν την ικανότητα ενός ατόμου να επικοινωνήσει ή να μάθει. Πρόκειται για ένα πολυσυλλεκτικό όρο που μπορεί να αναφέρεται σε πολύ διαφορετικές συνθήκες, όπως: δυσκολίες αντίληψης, εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, αυτισμό, δυσλεξία, αναπτυξιακή αφασία κ.α. Πιο συγκεκριμένα είναι διαταραχές που έχουν επιπτώσεις στην ικανότητα χρήσης του προφορικού και του γραπτού λόγου, στους μαθηματικούς υπολογισμούς και στη διατήρηση της προσοχής. Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι εγγενείς στο άτομο. Αυτό σημαίνει πως υπάρχουν στο παιδί από τη γέννησή του. Ωστόσο δεν αναγνωρίζονται συνήθως μέχρι να πάει το παιδί σχολείο. Παρακάτω δίνονται απαντήσεις στις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις των γονέων.

ΤΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ; ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Όταν ένα παιδί διαγνωσθεί με κάποια από τις μαθησιακές δυσκολίες αυτό δε σημαίνει ότι:

  • Το παιδί αυτό δε θα καταφέρει ποτέ να μάθει.
  • Το παιδί αυτό έχει νοητική καθυστέρηση ή χαμηλή νοημοσύνη.
  • Το παιδί αυτό είναι τεμπέλικο και δε θέλει να μάθει.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ

Όταν ένα παιδί διαγνωσθεί με κάποια από τις μαθησιακές δυσκολίες αυτό σημαίνει ότι:

  • To παιδί αυτό έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο μάθησης
  • Το παιδί αυτό θέλει κάποια βοήθεια για να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες του.
  • Το παιδί αυτό δεν είναι τεμπέλικο, ούτε βαριέται, απλώς δουλεύει διαφορετικά από κάποια άλλα παιδιά.

Επομένως, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποσαφηνιστούν και συγκεκριμένοι μύθοι οι οποίοι διαιωνίζονται με το πέρασμα του χρόνου. Οι μύθοι αυτοί είναι παρμένοι από τους Παντελιάδου και Μπότσας, 2007.

Μύθος

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες δεν αποτελούν ειδική-εκπαιδευτική ανάγκη

Ανασκευή

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες είναι πραγματικές. Οι πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν και τη νευρολογική φύση των Μαθησιακών Δυσκολιών

Μύθος

Οι μαθητές με Μαθησιακές Δυσκολίες έχουν χαμηλή νοημοσύνη

Ανασκευή

Οι μαθητές αυτοί βρίσκονται μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια νοημοσύνης. Υπάρχουν κάποιοι που βρίσκονται στο ανώτερο φυσιολογικό πλαίσιο και κάποιοι άλλοι που βρίσκονται στο χαμηλό φυσιολογικό πλαίσιο

Μύθος

Οι μαθητές με Μαθησιακές Δυσκολίες δεν μπορούν να μάθουν

Ανασκευή

Μπορούν να μάθουν, αλλά χρειάζονται ειδική εκπαίδευση, η οποία θα στοχεύει πρωτίστως στη διδασκαλία τεχνικών και δεξιοτήτων

Μύθος

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες είναι αποτέλεσμα ανεπαρκούς διδασκαλίας

Ανασκευή

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες είναι δυσκολίες  και υπάρχουν από τη γέννηση του ανθρώπου. Δε δημιουργούνται από την μη αποτελεσματική διδασκαλία

Μύθος

Οι μαθητές με Μαθησιακές Δυσκολίες είναι απλά τεμπέληδες

Ανασκευή

Τα παιδιά αυτά δεν είναι τεμπέληδες, απλά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους. Στην προσπάθειά τους επίσης να αποφύγουν μια νέα αποτυχία, δεν εμπλέκονται εύκολα σε ακαδημαϊκά έργα

Μύθος

Οι μαθητές με Μαθησιακές Δυσκολίες αντιμετωπίζουν δυσκολίες μόνο στα μαθήματα του σχολείου

Ανασκευή

Αντιμετωπίζουν και άλλες δυσκολίες συναισθηματικής μορφής, που προκαλούνται είτε από την επαναλαμβανόμενη αποτυχία, είτε από προβλήματα σε γνωστικές λειτουργίες

Μύθος

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες ξεπερνιούνται με  τον καιρό

Ανασκευή

Πρόκειται για δια βίου δυσκολίες, οι οποίες εμφανίζονται με διαφορετικό τρόπο και με ένταση σε κάθε ηλικία. Δεν εξαφανίζονται με τον χρόνο.

Μύθος

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες θεραπεύονται

Ανασκευή

Είναι μια διαρκής και μόνιμη συνθήκη. Υπάρχουν προγράμματα τα οποία διευκολύνουν και βελτιώνουν τη μάθηση.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΕΣ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ;

Το εύρος των μαθησιακών δυσκολιών είναι πολυποίκιλο. Μια απλή κατηγοριοποίηση των διάφορων τύπων μαθησιακών δυσκολιών καταλήγει σε τρεις βασικές κατηγορίες. Πιο συγκεκριμένα, οι μαθησιακές δυσκολίες χωρίζονται σε:

  • Δυσκολίες λόγου και ομιλίας. Πρόκειται για δυσκολίες στην παραγωγή και κατανόηση του προφορικού λόγου. Τέτοιες μπορεί να αφορούν την παραγωγή ήχων (άρθρωση), τη μετατροπή ιδεών σε λόγο (έκφραση) ή την κατανόηση των λεγομένων του συνομιλητή.
  • Δυσκολίες γραπτού λόγου. Οι δυσκολίες αυτές μπορεί να αφορούν προβλήματα στην αποκωδικοποίηση του γραπτού λόγου, προβλήματα ορθογραφίας και γενικότερα προβλήματα στην παραγωγή γραπτού λόγου. Σε αυτές συμπεριλαμβάνεται και η περισσότερο γνωστή περίπτωση της δυσλεξίας (συχνά αναφέρεται και ως ειδική μαθησιακή δυσκολία).
  • Δυσκολίες μαθηματικού λόγου. Σε αυτή την κατηγορία εμπίπτουν δυσκολίες στην αναγνώριση αριθμών και μαθηματικών συμβόλων, στην απομνημόνευση της προπαίδειας, στην κατανόηση αφηρημένων μαθηματικών εννοιών και στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων. Όπως και στην περίπτωση της προηγούμενης κατηγορίας (δυσκολίες γραπτού λόγου), πρόκειται για μορφές μαθησιακής δυσκολίας που, για προφανείς μάλλον λόγους, τις περισσότερες φορές ανιχνεύονται μετά την ένταξη του ατόμου στην εκπαιδευτική διαδικασία.
  • Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ – Υ). Πολλά παιδιά, ιδιαίτερα στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, χαρακτηρίζονται από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς ζωηρά, υπερκινητικά, απρόσεκτα, δραστήρια ή ανυπάκουα. Αυτή η συμπεριφορά, αν και δυσκολεύει τη ζωή των γονέων και των δασκάλων, θεωρείται έως μια ηλικία φυσιολογική. Παρ’ όλα αυτά, όμως, επιβαρύνουν την καθημερινή ζωή του παιδιού, καθώς και τη σχολική επίδοσή του. Τα παιδιά με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, δε μπορούν να ολοκληρώσουν εύκολα μια εργασία καθώς η προσοχή τους στρέφεται εύκολα σε κάποια άλλη δραστηριότητα. Συχνά φαίνεται να μη δίνουν προσοχή στον ομιλητή και να δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τις οδηγίες. Η συμπεριφορά του παιδιού με ΔΕΠ-Υ στην κίνηση είναι βιαστική και αδέξια.

ΠΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ; (ΚΟΙΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ)

Τα παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες έχουν συγκεκριμένα προβλήματα σε κάποιους τομείς, πολλά εξαιρετικά ταλέντα, ενώ η απόδοσή τους παρουσιάζει διακυμάνσεις. Οι Μαθησιακές Δυσκολίες επηρεάζουν την ικανότητα των ατόμων να ερμηνεύσουν αυτά που βλέπουν ή ακούν, ακόμα και να συσχετίσουν πληροφορίες από διαφορετικά σημεία του εγκεφάλου. Μερικά άτομα με Μαθησιακές Δυσκολίες δυσκολεύονται να εκφραστούν προφορικά ή γραπτά με οργανωμένο τρόπο.

Δυσκολίες στην οπτική πρόσληψη

  • Προβλήματα στο να κατανοήσουν αυτό που βλέπουν.
  • Προβλήματα στην αντιγραφή από τον πίνακα.
  • Δυσκολίες στο να συνδέσουν ήχους με γράμματα και να αποκωδικοποιήσουν λέξεις.
  • Αντιστροφές γραμμάτων και αριθμών.
  • Δυσκολία στην κατανόηση του νοήματος μιας πρότασης.

Δυσκολίες στην ακουστική πρόσληψη

  • Δυσκολίες στην κατανόηση αυτού που ακούν.
  • Δυσκολίες στην ακουστική κατανόηση αφηρημένων εννοιών.
  • Δυσκολίες στην εύρεση της κατάλληλης λέξης.
  • Δυσκολία στο διαχωρισμό διαφορετικών μεταξύ τους ακουστικών ερεθισμάτων (παράδοση μαθήματος και φασαρία).

Οργάνωση

  • Χάνουν ή μπερδεύουν τη θέση χρήσιμων αντικειμένων.
  • Τα σημειωματάρια, οι τσάντες, τα θρανία και τα δωμάτια τους είναι συνήθως ανοργάνωτα.
  • Παρουσιάζουν προβλήματα αλληλουχίας και οργάνωσης μιας εργασίας: από πού να αρχίσουμε, τι βήματα να κάνουμε.
  • Παρουσιάζουν φτωχή δομή προτάσεων.
  • Κάνουν λάθη στην ορθογραφία και τον τονισμό των λέξεων.
  • Δυσκολεύονται στην έκφραση απλών σκέψεων και ιδεών.
  • Κάνουν λάθη στη στίξη των προτάσεων.

Μνήμη

  • Προβλήματα στο να θυμούνται αυτά που μαθαίνουν.
  • Δυσκολίες στην ανάκληση όσων έχουν διαβάσει την προηγούμενη, με αποτέλεσμα υπερβολικό άγχος για τις εξετάσεις.
  • Απόδοση με διακυμάνσεις.

Κινητικές ικανότητες

  • Προβλήματα στην αδρή και λεπτή κινητικότητα.
  • Δυσκολίες προσανατολισμού στο χώρο.
  • Δυσκολία στη διάκριση δεξιού / αριστερού.
  • Προβλήματα στον γραφοκινητικό συντονισμό.

Κοινωνικότητα και σχέσεις

  • Οι Μαθησιακές Δυσκολίες συχνά επηρεάζουν την κοινωνική προσαρμογή των παιδιών.
  • Οι συλλογισμοί τους είναι συγκεκριμένοι και δυσκολεύονται να κατανοήσουν τον μεταφορικό λόγο και τα αστεία.
  • Εμφανίζουν δυσκολίες στην εκτέλεση των οδηγιών.
  • Διαθέτουν περιορισμένες ικανότητες επίλυσης προβλημάτων και παρορμητικότητα στη λήψη αποφάσεων.

Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε ότι το παιδί με χαρακτηριστικά Μαθησιακών Δυσκολιών δεν πρόκειται να προοδεύσει:

  • Όταν απλά του δοθεί μια διάγνωση
  • Όταν περιμένουμε να ωριμάσει
  • Με τιμωρίες και πίεση
  • Με κατηγορίες που θα του προσάπτονται είτε από τους γονείς είτε από τους εκπαιδευτικούς
  • Μόνο με ψυχολογική στήριξη
  • Με το να το βοηθούν λίγο ή πολύ οι γονείς του στη διεκπεραίωση της σχολικής του εργασίας

Στα παιδιά με χαρακτηριστικά Μαθησιακών Δυσκολιών θα πρέπει να γίνουν το συντομότερο δυνατό:

  • Εντοπισμός των δυσκολιών
  • Αξιολόγηση των δυσκολιών
  • Αντιμετώπιση των δυσκολιών
  • ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΩ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ;

Κανένα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά δεν πιστοποιεί την ύπαρξη μαθησιακής δυσκολίας. Δεν είναι απαραίτητο για τα παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες να έχουν όλα ή τα περισσότερα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Αυτά αποτελούν απλώς προειδοποιητικά σημάδια, που χρήζουν προσοχής από τους ειδικούς. Πολλά παιδιά εμφανίζουν κάποια από τα παραπάνω σημάδια και συμπτώματα. Όταν όμως ένα παιδί αντιμετωπίζει πολλές από αυτές τις δυσκολίες για αρκετό διάστημα, συστήνεται να ελεγχθεί για Μαθησιακές Δυσκολίες.

Τα ειδικά τεστ

Υπάρχουν διάφορα τεστ, τα οποία εξετάζουν όλο το νοητικό προφίλ του παιδιού. Πώς σκέφτεται λεκτικά, πώς σκέφτεται πρακτικά, και ανάλογα με τις αντιδράσεις του ο ειδικός καταλαβαίνει αν έχει προβλήματα τα οποία χρειάζονται ειδική αντιμετώπιση και συμβουλεύει τους γονείς ακριβώς τι να κάνουν για να περιορίσουν τις συγκεκριμένες δυσκολίες.

Ποια είναι η διαδικασία Αξιολόγησης παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες

Όλοι οι γονείς, με βάση τις πρόνοιες της υφιστάμενης νομοθεσίας, δικαιούνται να αιτηθούν αξιολόγησης από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Οι εκπαιδευτικοί από την άλλη πλευρά έχουν υποχρέωση, όταν οι γονείς συναινέσουν, να προχωρήσουν στην παραπομπή του παιδιού στην Επαρχιακή Επιτροπή Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης. Η συγκεκριμένη Επιτροπή έχει συσταθεί με βάση τη νομοθεσία και είναι η αρμόδια επιτροπή, η οποία θα ονομάσει τους επαγγελματίες από το χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, οι οποίοι θα προβούν στην αξιολόγηση του παιδιού.

Όταν ολοκληρωθούν οι αξιολογήσεις, θα πρέπει στη συνέχεια να συζητηθούν οι αξιολογήσεις στην Επαρχιακή Επιτροπή Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης και να αποφασιστεί αν τελικά το παιδί αποτελεί παιδί με ειδικές ανάγκες από τη μια και από την άλλη ποιας μορφής παρεμβάσεις (Λογοθεραπεία ή Ειδική Εκπαίδευση) θα λάβει στα πλαίσια της φοίτησης του παιδιού στο δημόσιο σχολείο.

Οι γονείς μπορεί να επιλέξουν να μη γίνει η συγκεκριμένη διαδικασία μέσα στα πλαίσια του δημόσιου σχολείου και να προβούν σε αξιολογήσεις στον ιδιωτικό τομέα. Για το λόγο αυτό οι αξιολογήσεις μπορούν να γίνουν από:

  • Ειδικό Παιδαγωγό, στην περίπτωση που οι δυσκολίες εντοπίζονται μόνο στο μαθησιακό τομέα
  • Εκπαιδευτικό ή Σχολικό Ψυχολόγο
  • Κλινικό Ψυχολόγο, όταν το παιδί παρουσιάζει συνοσηρότητα Μαθησιακών Δυσκολιών και συναισθηματικών δυσκολιών

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ;

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες δε θεραπεύονται, αλλά αντιμετωπίζονται. Όσο πιο νωρίς γίνει ο εντοπισμός και ξεκινήσει η παρέμβαση, τότε καλύτερη είναι η πρόγνωση για τη βελτίωση της κατάστασης του ατόμου.

Η έγκυρη αναγνώριση και συνειδητοποίηση από τους γονείς των ψυχολογικών, εκπαιδευτικών και κοινωνικών παραγόντων που εμπλέκονται στο πρόβλημα του παιδιού τους είναι το πιο σημαντικό εφόδιο στην προσπάθεια σχεδιασμού μιας αποτελεσματικής παρέμβασης, που κυρίως στοχεύει να ενισχύσει την αίσθηση ικανότητας, αυτάρκειας και προσωπικού ελέγχου που έχει το παιδί για  ό, τι αφορά τη ζωή του.

Κάθε παιδί είναι μοναδικό στον τρόπο που μαθαίνει. Γονείς  και δάσκαλοι πρέπει να εξατομικεύουν το πρόγραμμα του παιδιού ώστε αυτό να καλύπτει απόλυτα τις ανάγκες του. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ύπαρξη σταθερού, δομημένου περιβάλλοντος στο σπίτι και στο σχολείο.

Η αντιμετώπιση των Μαθησιακών Δυσκολιών είναι συνήθως το αποτέλεσμα μιας δουλειάς που παίρνει κάποιο χρονικό διάστημα και από την άλλη δεν είναι δουλειά ενός επαγγελματία, αλλά μιας ομάδας επαγγελματιών. Οι γονείς θα πρέπει αναμφίβολα να αποτελούν μέρος της συγκεκριμένης ομάδας.

Ένα παιδί μπορεί να αντιμετωπίσει τις Μαθησιακές Δυσκολίες λαμβάνοντας παρέμβαση από το δημόσιο σχολείο ή παρέμβαση από τον ιδιωτικό τομέα. Συστήνεται ο συνδυασμός των παρεμβάσεων, μετά από πολύ καλό πάντοτε προγραμματισμό.

Στα πλαίσια του δημόσιου σχολείου, η Ειδική Εκπαίδευση μέχρι την 6η Δημοτικού προσφέρεται στα πλαίσια του σχολείου και αρκετές φορές συνδυάζεται με την παροχή Λογοθεραπείας. Στη Μέση Εκπαίδευση, η Ειδική Εκπαίδευση ερμηνεύεται με την παροχή περιόδων στήριξης, που δίνονται συνήθως στα εξεταζόμενα μαθήματα, καθώς και με απαλλαγές και διευκολύνσεις. Όλες οι διευκολύνσεις όμως και οι απαλλαγές, όπως και η ένταξη των παιδιών σε πρόγραμμα ειδικής εκπαίδευσης ή λογοθεραπείας, γίνεται μόνο μετά από την απόφαση της Επαρχιακής Επιτροπής Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.

Διαφοροποίηση

Για να μπορέσει να βοηθηθεί αποτελεσματικά το παιδί με τις Μαθησιακές Δυσκολίες θα πρέπει να εφαρμόζεται και διαφοροποίηση, στα πλαίσια της γενικής τάξης στην οποία φοιτά. Η διαφοροποίηση ορίζεται ως η φιλοσοφία με βάση την οποία ο εκπαιδευτικός προσαρμόζει τη διδασκαλία του ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες που μπορεί να έχει ο κάθε μαθητής.

Στη διαφοροποίηση, ο κάθε μαθητής έχει αξία μέσα στην τάξη και πρέπει να διασφαλίζεται ότι θα προχωρά, μπορεί μερικές φορές όχι με τους ρυθμούς της τάξης, αλλά με βάση τους δικούς του ατομικούς ρυθμούς.

Η διαφοροποίηση ως φιλοσοφία ξεκίνησε μετά από την εφαρμογή του θεσμού της ένταξης των παιδιών με δυσκολίες στο γενικό σχολείο και σήμερα προνοείται και από τα ίδια τα Αναλυτικά Προγράμματα, τα οποία κάνουν ιδιαίτερη μνεία σε αυτήν.

Σύμφωνα με τη διαφοροποίηση, ο εκπαιδευτικός παρέχει στον κάθε μαθητή, διαβαθμισμένες εργασίες, οι οποίες στηρίζονται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο μαθαίνει ο κάθε μαθητής. Επίσης ο εκπαιδευτικός δεν αξιολογεί την προσπάθεια του μαθητή σε σχέση με το τι γίνεται μέσα στα πλαίσια της γενικής τάξης, αλλά με βάση την εικόνα του μαθητή. Η διαφοροποίηση αποτελεί δικαίωμα του παιδιού να την λαμβάνει από τη μια και από την άλλη, αποτελεί υποχρέωση του εκπαιδευτικού να την παρέχει.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;

Οι προσπάθειες, τόσο των γονιών όσο και των εκπαιδευτικών, θα πρέπει να έχουν ως γνώμονα  και τελικό στόχο:

  • Τη διαμόρφωση στο σπίτι και στο σχολείο ενός περιβάλλοντος όπου το παιδί όχι μόνο θα πετύχει, αλλά και θα βιώσει αυτή του την επιτυχία ως αποτέλεσμα κυρίως των δικών του προσπαθειών και ικανοτήτων. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να ενδυναμώσουμε το παιδί και να ενισχύσουμε την αίσθηση ότι έχει το ίδιο προσωπικά τον έλεγχο και την ευθύνη για τη ζωή του. Οι γονείς δεν πρέπει να κάνουν εκείνοι τη «δουλειά» του παιδιού, αλλά να το βοηθήσουν να οργανώσει τις προσπάθειες και τις δυνάμεις του με τέτοιον τρόπο, ώστε να επιτύχει μόνο του το επιθυμητό αποτέλεσμα. Με αυτό τον τρόπο, επικοινωνούν στο παιδί την αποδοχή και την εκτίμησή τους, ενισχύουν την αυτοπεποίθησή του, βοηθούν στην εσωτερική του ηρεμία, το κινητοποιούν να πετύχει περισσότερα, ενώ ενθαρρύνουν την αυτονομία του.
  • Τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που ενισχύει την πεποίθηση στο παιδί ότι τα λάθη και οι αποτυχίες δεν είναι μόνο αποδεκτά, αλλά και αναμενόμενα, και πρέπει να τα βλέπουμε ως ευκαιρίες για μάθηση. Με άλλα λόγια, να επιδιώκουμε να πείσουμε τα παιδιά που είναι ευάλωτα σε αποτυχίες ( πολλά εκ των οποίων νιώθουν ηττημένα και κουρασμένα μετά από χρόνια απογοητεύσεων και αποτυχιών)  ότι οι αποτυχίες τους μπορεί να τα οδηγήσουν στην επιτυχία.
  • Την επίτευξη ενός δημιουργικού διαλόγου με το παιδί, ο οποίος θα ενισχύσει το κριτικό του πνεύμα και την πληροφόρησή του σχετικά με τη χρήση αποτελεσματικών «τεχνικών μάθησης» και επικοινωνίας. Συναισθηματικές αντιδράσεις των γονιών, όπως ο θυμός, η γελοιοποίηση ή ο χλευασμός του παιδιού, πρέπει να αποφεύγονται. Ο γονιός δεν πρέπει να ξεχνά ότι το παιδί έχει πρόβλημα με τον έλεγχο της συμπεριφοράς του. Αντί να του πει: «Εάν προσπαθούσες περισσότερο, θα τα πήγαινες καλύτερα…» ή «Εάν έδειχνες πιο συχνά την απαραίτητη προσοχή και δεν τεμπέλιαζες, θα είχες καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο», θα ήταν πιο αποτελεσματικό να του πει: «Νομίζω ότι προσπαθείς, πιστεύω όμως ότι το πρόβλημα μπορεί να οφείλεται στο ότι οι τρόποι / τεχνικές που χρησιμοποιείς για να μάθεις δεν είναι οι καλύτερες δυνατές». Τέτοιου είδους σχόλια βοηθούν το παιδί να σκεφτεί, χωρίς να προκαλούν την επιθετικότητά του ή να ενισχύουν την άρνησή του.

Πηγή: paidiatros.com

 
Spread the love
  • 9
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    9
    Shares

Leave a Reply